Jimi Hendrix laat sjiek zaaltje koken

 

 

Door: Bart Ebisch - Foto's: Carin Oudenaarde.
Gehoord: The Night Of Music. Met: Phil Bee & Friends (Philippe Bastiaans,
Jan Akkerman, Marcel Aeby, Bill Roseman, Richard van Bergen).
In: Bonbonnière.

Maastricht, zaterdag 6 april 2002.

La Bonbonnière is het vroegere theater van Maastricht. Domein van de sjiek. Zaterdag was het intieme kakzaaltje - je krijgt bij binnenkomst Lodewijk IX-visioenen - bevolkt door liefhebbers van ruige gitaarmuziek in het algemeen en fans van gitaarlegende Jimi Hendrix in het bijzonder.

De sjiek was trouwens niet helemaal verbannen uit La Bonbonnière. Het balkon had organisator Philippe Bastiaans van The Night Of Music gereserveerd voor VIP's, die de taferelen op het podium konden gadeslaan op een stoeltje achter een tafeltje waar obers regelmatig een drankje op kwamen zetten. Het balkon gaf bovendien een mooi uitzicht op de benedenzaal, bevolkt door voornamelijk kalende en grijzende dertigers en veertigers met meer dan hier en daar pronte buikjes.

Zakenman Bastiaans, alias zanger Phil Bee, presenteerde The Hendrix Files, zijn ode aan idool Jimi Hendrix. De cd is opgenomen met bevriende muzikanten uit binnen- en buitenland, waarvan er een aantal zaterdagavond het muziekfeest kwam opluisteren. Doctor Rhythm, de band van Bastiaans, opende de 4,5 uur durende show. De door jazz, swing en rock doordrenkte blues kreeg iets extra's doordat Bastiaans zijn muzikanten veel ruimte gaf, waar met Patty Pame Stanley 'Kid Gonzalez' (gitaar) en Daan Prevoo (saxofoon, mondharmonica) dankbaar gebruik van maakten.

Vervolgens traden Phil Bee & Friends in wisselende samenstellingen op om het oeuvre van Jimi Hndrix te spelen. Gedurfd was het om te kiezen voor bewerkte, veelal onbekendere nummers van de in 1970 overleden gitaarheld. Zo hoorden we een soulrijke uitvoering van Angel, waarbij Bastiaans zich liet begeleiden op piano. En het bluesy Here My Train Comin' werd akoestisch gespeeld met alleen gitaar en mondharmonica.

Herkenbaar waren de door het publiek bejubelde bijdragen (Lover Man, Them Changes) van gitarist Marcel Aeby, een tamelijk geniaal Hendrix-imitator uit Zwitserland. Collega Richard van Bergen (Sunset Travelers) zorgde voor een hoogtepunt met een fraai-gevoelige versie van The Wind Cries Mary. De temperatuur liep verder op met speciale gast Noel Redding, de vroegere bassist van Hendrix die was komen overvliegen uit Engeland. Zijn nog immer soepel pompende basspel gaf nummers als Manic Depression en Stone Free volop vaart.

Vervolgens was het de beurt aan Jan Akkerman (ex-Focus), die in zijn eentje met een indrukwekkende vijftien minuten durende solo liet horen waarom hij vroeger met Alvin Lee (Ten Years After) wedijverde om de titel 'snelste gitarist ter wereld'. Met het onvermijdelijke Hey Joe kreeg Night Of The Music een passend slot. Alle muzikanten van de avond speelden nog een keer mee. Het enige wat er nog aan ontbrak was dat Marcel Aeby zijn gitaar niet in de fik stak, zoals Hendrix pleegde te doen. Hoewel. La Bonbonnière kookte wèl.

Bron: De Limburger
maandag 8 april 2002