Jan's Akkerpunctuurs (4)

 

Jan's monthly columns called Akkerpunctures as published in
the Dutch guitar magazine 'Gitaar plus'. (Only in Dutch).

Rond van borst, in z’n togus een leverworst,
Achttien jaar, een schaamlip met apenhaar!

Vrij naar ‘Manke Nelis’.


 Nou moet ik toch pardoes even een nieuwe editorial in elkander flanzen. Te droes!
Ik heb nogal wat rare reacties op m’n geschrijf gekregen, maar wat wil je.
3 Dagen geleden een optreden met de oude groep ‘Flavium’ met als ‘frontman’ Kaz Lux en wat bleek, het waren de ‘Luxaflettes’ en daar mocht ik ook in deelnemen (te woepie!)
Al die oude stukskes kwamen weer voorbij op een paar na (dat waren waarschijnlijk ‘de echte’ Brainbox-stukken) want ik mocht erdestijds uit na een paar maanden en kwam de ‘heren’ John Schuursma en Rudy de Queljoe mij verplaatsen en ik werd vervolgens van hoesjes etc. geweerd om dat gedeelte te elimineren in de nederpop historie. (No problem)

Maar goed, er moest een uur gespeeld worden en ik vond het prachtig, gewoon een zooitje teringherrie en nog geld toe ook. (That,s rock&roll,... 99% shit en nog vangen ook!!) Is natuurlijk niet helemaal zo, maar vroeger speelden we totdat de eigenaar de stekker eruit moest rekken en nu strak op schema.
Klokje kijken en, let op de woorden: ‘jongens!!!’, nog ff één stukkie en dan ‘pleitte’ waar ik dus bij sta.

Het had al eens eerder plaatsgevonden in een ander etablissement in Zoetermeer (De Boerderij) onder het mom van even: ‘met Kaz een akoesties setje doen’. Maar goed, ik had wederom de avond van m’n leven al was het alleen maar om mijn oude makker Pierre te zien, want 25 jaar geleden ‘in Focus’ kwam Pierre aan met de verheffende mededeling voor land- en tuinbouw, dat hij het nog langer verdomde om op de 2 en de 4 te spelen (de afterbeat). Nou dan zit je goed als drummer, vooral in de ‘rock’, om maar wat te noemen.
Ik bedoel, ik heb als kind al behoorlijk geleden, en toen OOK dat nog.
Dus wie schetst m,n verbazing toen ik Pierre om de hoek zag komen zeilen in de boerderij (ik zou alleen een akoestiese set doen met Kaz, nou dat is wel om aan te horen, vind ik, maar dit was andere koek.

Ik vroeg hoe hij erop kwam : ‘Ja, ik heb mezelf een beetje uit de markt gestudeerd!’
Moet je nagaan, de grootste rockdrummer, waar ik ooit mee gespeeld heb en niet meer op de de beat willen spelen is vragen om problemen, vooral als drummer, dan maar weer terug naar de roots.

Zolang als ik hem ken, nachten zitten lullen. Het was nooit goed of te lullig of hij was met zijn oor in een spijker getrapt of noem maar op. Misschien wel metaalmoeheid of zo. Ik was altijd een soort ryhtmisch tandem met Pierre, wat ik veel belangrijker vond (en ik niet alleen, in afgunstige zin) dan heel Focus of Brainbox bij elkaar. Dat moest natuurlijk kapot want dat stond menig groot genie in de weg ,als je begrijpt wat ik bedoel.

Doodzonde van zo’n talent ,maar iedereen heeft natuurlijk recht op zijn eigen gekte.
Un oeuf est un oeuf (genoeg is genoeg).
Ik bleef nog even hangen om te luisteren naar een amateurbluesbandje, wat gewoon te gek tekeer ging en maakte aanstalten om te vertrekken toen er een jongen op me afkwam, die me 3 jaar geleden in dezelfde stad (Dordrecht) had zien spelen met m’n eigen band (Bibelot).
Ton Dijkman (drums) Manuel Hugas (bas) Nico Brandsen (hammond) en dat helemaal te gek vond en dit met Brainbox maar rommelig vond. Ja dat is kritiek. die ik me wel kan voorstellen want in die 30 jaar is een hoop veranderd (behalve die echte knakworst).
Dit is de band waar ik trots op ben en ik moet zeggen dat het helemaal niet m’n gewoonte is om ex-bandleden weer in mijn band op te nemen maar voor Nico maak ik graag een uitzondering dus in November (2001) een tour door Great Britain met Ton/Nico/Wilbrand.
Mano zit nu bij Candy Dulfer en kan altijd bij mij terecht, wat een muzikant en een moordkerel. Zo ook Wilbrand Meischke, hij is op dit moment DE bassist voor mij (contrabas & electrisch) en op muziekgebied minstens even gek is als moi, zo niet nog gekker. Ton speel ik al 200 jaar mee, na Pierre waar ik vanaf m,n 10de mee speelde toen kwam Sydney Wachtel *the Hunters* en m,n eerste solo LP - EN m,n broer Jacob (Cocky) die in Focus nog weleens inviel voor Pierre omdat hij even geen zin had!
Ik zou me geen steadier vogel op de pannen kunnen voorstellen dan Ton.
Hij was jarig deze maand, dus bij deze. Misschien krijgt hij wel een paar nieuwe oorbellen van me (geintje). Dan komt de Nederlandse tour ‘Jazzah’ met Jeroen Rietbergen op keyboard (kwam na Nico in de groep), OOK een beest.

Waarom ik dit allemaal schrijf?
Omdat Willem Heins mijn gitaren weer aan het herstellen is (Heins’ ‘J.akkerman Framus’ & Gibson Personal), nieuwe lak etc. Die oude lak leek binnen een maand de ‘Nachtwacht ‘ van Rembrand wel, zoveel krinkels (net zoals de baas) maar dat bleek een foutje van de fabriek (bij mij niet).
Toen Rembrand dat ding schilderde in 1600 nog wat, ik geloof op een dinsdag, was die lak ook al niet goed (lijkt wel een liedje van Dylan).

Kortom om een lang verhaal kort te maken :’Ik zaag mijn benen af’!

Groeten,
Jean Akkerman
 

Vorige Akkerpunctuur