Jan's Akkerpunctuurs (11)

 

Jan's monthly columns called Akkerpunctures as published in
the Dutch guitar magazine 'Gitaar plus'. (Only in Dutch).

Maccaferri.


Enerverend weekje, tijdje rond geracet in een SAAB Cabrio 9.3 en een dagje met een Ferrari f 450 op, het circuit van Lelystad.
En ik moet bekennen dat het een feest was net als de R&R in de 60er jaren. Maar na terug op aarde te zijn geland, zijn er toch weer wat mooie ontwikkelingen in Gitaarland.

Om terug te komen op de Maccaferri-kopieën die eigenlijk de laatste jaren in opkomst zijn, vooral die van Saga of Blueridge. En waarvan de onvolprezen Harry Boetzkes de importeur is en die er weer een model aan toegevoegd heeft namelijk, het John Jorgensen (ik wist niet eens dat hij ziek was) model, weet ik veel.
Wat ik wel weet is, dat het een fraaie kopie is van het Leo Maccaferri-model is van Selmer uit de 30er jaren.
Ik raak de tel kwijt, maar die is weer een lichtjaar beter dan de vorige afleveringen van dit merk.

Wat ik wél heel vervelend vind is, dat die Yanken de poen en de mogelijkheid hebben om commercieel in te haken op het succes binnen de kleine, doch niet geringe kring van liefhebbers van deze muziekvorm. Oftewel “Gipsy Jazz” waaronder deze meneer die in alle interviews in de 70er /80er/90er/ steevast Django als zijn held noemde doch nooit een noot heeft nagespeeld. Totdat ik Stochelo Rosenberg ontmoette ergens in de 80er jaren, wat me ook niet heeft aangezet tot het kopiëren van, maar wel bewust heeft gemaakt van de virtuositeit van de zigeunergitaristen van nu. Kijk, dááááár heb je wat an! Om maar wat te noemen, zijn broertje Mozes (19) speelt nu al de randen eraf om het maar netjes te zeggen, daarover later.

De kleine bouwers in Nederland of die Franse jongens zoals Dupont/Paternotte/Favino of noem maar op. Jááá er zijn hele dorpen in Frankrijk die dit soort instrumenten bouwen én die al 60 jaar met dit soort gitaren aan de slag zijn en eigenlijk nooit goed aan de bak komen. Simpel, omdat ze het geld of de interesse niet hebben in de public relations anders dan die van mond op mond beademing (op z’n Frans) en kunnen niet zomaar even zo’n ding weggeven ter keuring of marketing, doodgewoon omdat er teveel tijd, werk en geld in gaat zitten, maar goed, komt, ie....

Gistermiddag, na een interview met het VARA tv-magazine ter ere van het NSJ Festival, waar ik op de 9e juli met m’n band speel en ook Stochelo met zijn nieuwe trio (met o.a. Sani Mullens (bass), Mozes Rosenberg (2nd lead)) speelt, doorgereisd naar Nijmegen. Daar bevindt zich de drukkerij van “Thieme multimedia” én daar werd het boek gepresenteerd over Stochelo Rosenberg. Eigenlijk is het een boek over de zigeunergemeenschap in Nederland en een beetje boel daarbuiten én natuurlijk over Django Rheinhardt .De man die in het dagelijkse leven een ontzettende nurks bleek te zijn, maar ondanks of liever desondanks, een stuk muziek heeft neergezet wat qua opgeruimdheid en gezelligheid én authenticiteit zijn gelijke niet kent. Ja, in de vorm van Stochelo Rosenberg die de regelrechte troonopvolger van hem is. Soit!

Stochelo stond achterin de drukkerij, waar ze een haringkar hadden geposteerd, in een dooie vis te bijten:”dat kennen ze niet in Frankrijk” waar hij tegenwoordig af en aan woont. Toen er achter de kar de opmerking kwam:”hey Jan, vermaak je je nog een beetje op ’t dorp? 3 keer raden, waar dat vandaan kwam, tóp man, die haring!!!

Nog even gejamd op een gitaar gemaakt door Hans Eilbers, die ooit zo’n ding voor mij gemaakt had, maar op één of andere achterlijke manier langs elkaar heen is gefietst met telefonades etc. Hij had Selmer-kopie gemaakt met ingebouwde akoestische box en dát is het geluid waar ik heel erg in geïnteresseerd ben. Welnu, al deze informatie en nog véél meer staat eigenlijk in dat fraaie nieuwe boek en dat er ook een Stochelo-model van deze bouwer (Hans Eilbers) op de markt is en ik kan je garanderen dat het een ,op z’n Volendams gezegd, “Jezus”-gitaar is.
Nah, ik zal d’r een eind aan maken anders is het blaadje vol.

Dit fraaie boek is te bestellen op de website van Stochelo.

Jean Akkerman

Vorige Akkerpunctuur